Ben kış akşamları en çok ailemle sıcacık evimde oturup sohbet etmeyi, birlikte bir şeyler paylaşmayı öyle çok severim ki... Fakat nedense şimdi anne ve babalar çocuklarının onlarla birlikte oturmalarına izin vermiyorlar nedenini anlayamıyorum. Beni ailem genellikle odamda durmaya zorlasaydı onlarla aramdaki bu bağ oluşmazdı bence neden mi ? çünkü ben bir bağ için paylaşımların yaşanmışlıkların olmasına önem veririm böylede olmalıdır bana kalırsa...
Şimdi bakıyorum çocuklara sarfedilen ( artık odana gider misin, ya da çok fazla kaldın burada, süren doldu gibi ) saçma kelimeleri algılayamıyorum. Sevdiklerimizden ne zaman ayrılacağımızı hiç bilemeyiz. Bu yüzden çocuklarımızı sevelim onlarla birlikte geçirebileceğimiz en uzun zamanları geçirelim.. Bir gün pişman olacağımız 'keşke daha fazla zaman ayırabilseydim' cümlesini kurmamak için vaktimizi en iyi şekilde değerlendirelim '' çocuklarımızla''...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder